Ethiopië

 

Over Ethiopië is heel veel te vertellen. Laat ik maar beginnen met antwoord te geven op de vraag waarom Ethiopië het doel is van onze reis. Goede vraag, dat een helder antwoord verdient.

 

Ethiopië is niet het doel, het is meer een middel. Een middel dat bij uitstek geschikt is om ons doel te bereiken: Knopen door te hakken met betrekking tot de richting die we (in) ons leven willen geven. En waarom is Ethiopië daarvoor geschikt? Ethiopië inspireert, laat je reflecteren op wie je bent en wat je doet, en leidt daardoor tot diepe zelfinzichten. En wel hierom:

 

  • Maar weinig mensen kennen Ethiopië. Er is natuurlijk de beeldvorming, voornamelijk gevoed door TV en andere nieuwsmedia, en die berichten nu eenmaal met name wanneer er rampen gebeuren. Maar als je in Ethiopië aankomt zul je overvallen worden (ha denk je nu, daar heb je het al. Maar nee!) door een gevoel van bevrijding. De werkelijkheid strookt niet met je beeldvorming, het is veel mooier, kleurrijker, vrolijker dan je gedacht had. Wat doet dat met je? Het geeft je een bevrijdend gevoel, een bewustwording van hoe mooi het leven geleefd kan worden, zelfs in materiële armoede. Daarmee zet het je automatisch aan het denken: ‘Wat heb ik eigenlijk nodig?’

  • Omdat Ethiopië niet zo bekend is, kun je veel makkelijker je dagelijkse bestaan loslaten en je helemaal focussen op alle nieuwe impressies. Al je zintuigen worden gescherpt; de kleuren zijn intens, door de hoge ligging is de lucht er vaak zeer helder. Je smaak wordt uitgedaagd door een overigens voortreffelijke en gevarieerde, maar waarschijnlijk onbekende keuken. Het ruikt er anders, de mensen, hun gebruiken, de cultuur, muziek, dans, het is er allemaal wezenlijk anders. Het kan op plaatsen ook werkelijk stil zijn. Ga tijdens de trektocht op je rug liggen staren naar de werkelijk duizenden sterren en ga na welke geluiden je nog hoort. Als je al nog een geluid waarneemt, in ieder geval niet die van een verbrandingsmotor, dat kan ik je verzekeren!
  • Dit loslaten helpt je in jouw proces om helder zicht te krijgen op wat jou beweegt in het leven, waar je bevlogenheid ligt, en wat je er precies mee zou willen doen.

 

  • Ethiopië is authentiek. Ethiopiërs doen het op hun manier, en daar zijn ze trots op. Trots op hun cultuur van duizenden jaren, trots op een innemende manier. Als je mee wilt doen in hun gebruiken zullen ze je bijzonder gastvrij aanmoedigen, dan genieten ze dat jij oog hebt voor hun cultuur of gebruik. Maar ze lopen zichzelf niet voorbij om maar wat te kunnen verdienen aan toeristen.
  • Veel Ethiopiërs hebben een bijzonder sterk gevoel van identiteit. De familiebanden zijn enorm sterk, maar ze ontlenen ook hun eigenwaarde aan de stam en hun geloof, of dat nu orthodox christen is of moslim. Die authenticiteit en dat sterke gevoel van identiteit helpt je om na te gaan wie je zelf eigenlijk bent. Wat is jouw identiteit?

 

 

  • Ethiopië is veilig. In al mijn reizen in en door Ethiopië is me dat opgevallen. Ik heb er elke keer een heerlijk gevoel van veiligheid. Alles is betrekkelijk, en er zal ook heus wel misdaad bestaan, maar het is voor mij een prachtig gevoel als ik in een onbekende stad in het donker over straat kan, en me veilig voelen! Die veiligheid geeft jou als bezoeker weer een gevoel dat je erbij hoort, hoe anders je afkomst waarschijnlijk ook is. Die acceptatie van de gemiddelde Ethiopiër leert je zelf een groter gevoel van acceptatie te ontwikkelen.

 

  • De natuur van Ethiopië is overweldigend en de contrasten zijn groot. De setting aan het begin van onze reis, bij het Tana meer, is er één van tropische uitbundigheid. Het meer, palmen, gigantische ficussen, papyrusbootjes, eilandjes. Veel fruit; neem een mango-avocado shake, vers van de boom, en je weet niet wat je proeft. Later op reis komen we in de Simien Mountains, een golvende hoogvlakte boven de 3000 meter, met afgronden van meer dan 1000 meter. Een waterval valt tussen de 400 en 450 meter loodrecht naar beneden. Men weet het niet precies, niemand is ooit op de bodem geweest. De kleur geel overheerst meer door het steppe gras. Ook hier is nog landbouw, maar het is, door het klimaat en de ligging, marginaler. Het kan niet anders dan dat je onder de indruk raakt dat zelfs hier de mensen een weldoorvoede, vrolijke gelukkige indruk maken. En ook hier vinden mensen het fijn als je bij ze thuiskomt, interesse toont. En voor de weidsheid van de vlakten, en de diepten van de ravijnen geldt: Vergezichten die tot inzichten leiden.

 

  • Het valt mij telkens weer op: Ethiopië is relatief schoon. Zwerfafval zie je op de meeste plaatsen vrijwel niet. Veel wordt hergebruikt, uit nood, kun je zeggen, maar ik denk dat er ook een gevoel van eigenwaarde uit spreekt dat mensen schoon zijn op zichzelf en hun omgeving. Als ik een weggegooid blikje opraap in het Nationaal Park, zegt een Ethiopiër “Amaseganalu” (dank je wel). Het is dus zijn omgeving die ik daarmee schoon houdt.